Rok 2026? Dla nas to nie jest „kolejny rok szkolny”. To rok wyjątkowy. Sześćdziesiąt lat SP2. Brzmi dumnie. I słusznie.
Cofnijmy się na chwilę.
1966. 1 września – uroczyste przekazanie do użytku Szkoły Pomnika Tysiąclecia Państwa Polskiego im. Edwarda Żabińskiego. Nowy budynek, nowe nadzieje, 14 nauczycieli z pasją i… 587 uczennic i uczniów, którzy wypełnili korytarze śmiechem, werwą i pierwszymi szkolnymi przyjaźniami.
To wtedy wszystko się zaczęło. Fundament nie tylko z cegły, ale z ludzi. Nazwiska, które dziś czytamy z szacunkiem: Dominik Buczek, Maria Halerz, Wanda Jaroszuk, Julia Koczur, Irena Kostka, Otylia Kozubal, Barbara Olek, Bronisława Opara, Maria Osoba, Ernestyna Parusel, Krystyna Piechota, Elżbieta Rozmus, Małgorzata Szalas, Waleria Widepuhl. To oni pisali pierwsze rozdziały naszej historii.
1996. Trzydziestolecie. 14–15 czerwca – dwa dni, które przeszły do kroniki. Koncert Gwiazd Tysiąclatki – wystąpili absolwenci, rodzice, nauczyciele. Wzruszenia, wspomnienia, brawa. Wystawy prac, rozmowy na korytarzach, spotkania po latach. A drugiego dnia uroczysta akademia z udziałem znamienitych gości, występy Koralinek, Gwiazdeczek, biegi, piknik, śmiech dzieci i duma w oczach dorosłych. Zdjęcia wklejone do Kroniki, wpisy do księgi pamiątkowej. Historia zapisana – nie tylko atramentem.
Rok 2006. To rok zakończenia rozbudowy i modernizacji szkoły. I jubileusz 40-lecia Szkoły Podstawowej w Imielinie. Szkoła rozrosła się i wypiękniała. W tym roku oddano do użytku nowe skrzydło szkoły: 6 nowych sal lekcyjnych, pokój nauczycielski, sekretariat i biblioteka przeniosły się do nowo wybudowanych pomieszczeń. Boiska szkolne budziły zachwyt zarówno dzieci, jak i nauczycieli. Te korzystne zmiany były możliwe dzięki środkom pozyskanym z funduszy z Unii Europejskiej, budżetu państwa i budżetu miasta.
A teraz…
2026. Sześćdziesiąt lat. Pokolenia uczennic i uczniów. Setki nauczycielek i nauczycieli. Tysiące wspomnień.
I już dziś możemy powiedzieć jedno – w czerwcu będzie się działo.
Będą spotkania po latach, będą wspomnienia wywołujące uśmiech i takie, przy których zakręci się łza. Chcemy połączyć tradycję z nowoczesnością, historię z energią teraźniejszości. Chcemy, żeby wybrzmiało to, co w SP2 najważniejsze – wspólnota.
Bo taka jest nasza szkoła od początku. To ludzie. To relacje. To opowieści, które zaczęły się w 1966 roku i trwają do dziś.
Sześćdziesiąt lat minęło szybko. Ale najlepsze? Właśnie przed nami.